وجه تسمیه:
از
نظر لغوی در لغت نامه دهخدا چندین معنی به طاد نسبت داده شد از جمله طاد
به معنی سرزمین سرسبز بین دو کوه که مکان زیست مناسب وزمین های حاصلخیز می
باشد(معنی قبل از اسلام به مفهوم فارسی زبانان از نسل ونژاد آریا بوده
است). شهر طاد از جمله نقاط تاریخی مسکونی وبسیار قدیمی ایران
باستان است.شواهدی مانند غارهای تاریخی کوه قلعه بزی که اخیرا توسط پژوهشگران
ایرانی وخارجی مورد تحقیق وتفحص قرار گرفته است قدمت 60هزارساله انسان در
این مکان را تایید می کند روستای طاد حدود 2تا3 هزار سال قدمت دارد بناهای
تاریخی کوشک یا آتشکده قدیمی روی کوه واسناد ومدارکی که بر جای مانده
تاکیدی بر این ادعا است . شرایط طبیعی مساعد ودسترسی آسان به آب وامکان
کشاورزی وخاک آبرفتی حاصلخیز امکان اسکان دائمی وعدم کوچ نشینی در این مکان
را فراهم آورده است.
ابوالقاسم طالبی طادی نویسنده وکارگردان:
امامزاده شمس الدین(ع):
حضرت شمس الدین ابن اسماعیل ابن برهان ابن حسین ابن امام زین العابدین (ع)
مسجد امام علی(ع) طاد:
اولین مسجد شهر طاد مسجد امام علی (ع) می باشد . قدمت تاریخی این مسجد به دوره سلجوقیان می باشدکه گذر زمان تنها محراب آن را بجا گذاشته است .